Kıyamete kadar yıkılmaz çatı;
                                        Kabir!
Ha doksanbir olmuş evlerin katı,
                                        Ha bir!

Karanlık, deştikçe dipsiz karanlık...
                                        Düşün!
Olanca gerçeği işte, bir anlık
                                        Düş'ün!

Tükür bu hayatın irin yüzüne!
                                        Tükür!
Gam yeme, çıkmak var yolun düzüne;
                                        Şükür!

1972